7/7/17

22 Ιουλίου 1974: Η κατάρριψη των τουρκικών F-102

Επιμέλεια: Στέργιος Σεβαστιάν
Το εικονιζόμενο F-5A με SN 66-9137 θεωρείται ένα από τα δύο
ελληνικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στην αερομαχία.
(φωτογραφία: Πτήση / Θ. Βρανάς, μέσω Ν. Τσελεπίδη)
Οι τουρκικές αεροπορικές παρανομίες -παραβάσεις και παραβιάσεις-, έχουν κι αυτές τη ρίζα τους σε εκείνες τις μαύρες μέρες της Κύπρου. Την ημέρα της εισβολής, την 20η Ιουλίου του 1974, ξεκίνησαν οι μαζικές είσοδοι των τουρκικών μαχητικών. Τα προηγούμενα χρόνια, υπήρχαν μόνο μεμονωμένα περιστατικά, στα οποία οι Τούρκοι αεροπόροι, μόλις αντιλαμβανόταν την παρουσία της ελληνικής αναχαίτισης, αποχωρούσαν άμεσα. Η κυπριακή εισβολή έκανε την τουρκική αεροπορία να κλιμακώσει τις ενέργειές της, επιδιώκοντας μέχρι και την κατάρριψη ελληνικού μαχητικού, με σαφή σκοπό να αποκόψει την Πολεμική Αεροπορία, απο την συμμετοχή της στις επιχειρήσεις στην Κύπρο. Το ενδεχόμενο μιας αεροπορικής προσβολής του τουρκικού προγεφυρώματος, ήταν η κύρια ανησυχία των τούρκων επιτελών, όπως συμπεραίνεται από συγγράμματα των επικεφαλής των τουρκικών αποβατικών δυνάμεων του πρώτου κύματος, όπως του Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ, διοικητή της 39ης Μεραρχίας. Συνεπώς, ήθελαν να στείλουν το μήνυμα του "δεύτερου μετώπου" στο Αιγαίο, κάτι που, ενδεχομένως, θα συγκρατούσε τις ελληνικές δυνάμεις μακριά από την Κύπρο. Λογάριασαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Και ξενοδόχος του ελληνικού εναέριου χώρου είναι ένας: οι Έλληνες αεροπόροι.
Αντιγράφουμε από το Enkrypto:

Στις 22 Ιουλίου 1974, η αεροπορική δραστηριότητα πάνω από το Αιγαίο ήταν εξαιρετικά αυξημένη, καθώς η τουρκική εισβολή στην Κύπρο συνεχιζόταν και η τουρκική αεροπορία προέβαινε σε μαζικές παραβιάσεις του F.I.R. Αθηνών. Στα ελληνικά αεροδρόμια, οι χειριστές βρίσκονταν μέσα στα κόκπιτ των αεροσκαφών, σε ετοιμότητες των δύο ή πέντε λεπτών. Μεταξύ αυτών, ο υποσμηναγός Ι. Δινόπουλος και ο ανθυποσμηναγός Θ. Σκαμπαρδώνης, χειριστές της 337 ΜΑΗ (Μοίρας Αναχαίτισης Ημέρας) που έδρευε τότε στην 111 ΠΜ της Ν. Αγχιάλου.
Γύρω στις 13.30 οι δύο χειριστές έλαβαν διαταγή απογείωσης. Λόγω βλάβης στον ασύρματό του, ο Δινόπουλος διέταξε τον Σκαμπαρδώνη να ηγηθεί του σχηματισμού ως Νο 1, όπως και έγινε. Ο Σκαμπαρδώνης ακολουθώντας τις οδηγίες του σταθμού ραντάρ του Πηλίου ("Joker") κατευθύνθηκε προς το Β. Αιγαίο, ενώ ο Δινόπουλος τον ακολουθούσε καλύπτοντάς τον από ψηλότερα. Μετά από μερικές αλλαγές ύψους και κατεύθυνσης (ενδεχομένως λόγω της πολλαπλότητας των ιχνών εκείνη την ημέρα), ο Σκαμπαρδώνης διατάχθηκε να κατευθυνθεί προς την περιοχή μεταξύ Αγ. Ευστρατίου και Λήμνου, σε ύψος 20.000 πόδια.
Ενώ βρισκόταν ακόμα σε άνοδο στα 18.000 πόδια, ειδοποιήθηκε από το Joker ότι τα εχθρικά ίχνη πλησίαζαν και σχεδόν αμέσως είδε δύο τουρκικά F-102 σε κλειστό σχηματισμό στα αριστερά του, σε απόσταση όχι μεγαλύτερη από 200 μέτρα. Αμέσως έστριψε σκληρά αριστερά προκειμένου να βρεθεί πίσω τους, ενώ και τα τουρκικά αεροσκάφη έκαναν το ίδιο, προσπαθώντας να βρεθούν στην "ώρα 6" του ελληνικού F-5.
Με πλήρη στοιχεία στον κινητήρα και μέγιστο ρυθμό στροφής, ο Σκαμπαρδώνης προσπάθησε να διατηρήσει οπτική επαφή με τα τουρκικά αεροσκάφη. Στρέφοντας συνεχώς, έχανε ύψος ώσπου βρέθηκε κάτω από τα 10.000 πόδια. Ενώ προσπαθούσε να ανακτήσει οπτική επαφή με τα τουρκικά αεροσκάφη, είδε ξαφνικά μια τεράστια στήλη νερού στη θάλασσα. Συνειδητοποιώντας τι είχε συμβεί, αναζήτησε τον Δινόπουλο, χωρίς να μπορέσει να τον εντοπίσει. Στη συνέχεια διατάχθηκε από το Joker να επιστρέψει στη Ν. Αγχίαλο. Λίγο μετά την προσγείωσή του, είδε το αεροσκάφος του Δινόπουλου να περνάει πάνω από το διάδρομο και παρατήρησε ότι έλειπαν και οι δύο Sidewinder από τα ακροπτερύγιά του...
Ο Δινόπουλος είχε παρακολουθήσει την αρχική φάση της εμπλοκής απαρατήρητος καθώς, όντας ψηλότερα, δεν είχε γίνει αντιληπτός από τους δυο τούρκους πιλότους. Είδε τη θυρίδα οπλισμού του επικεφαλής F-102 να ανοίγει και έναν πύραυλο AIM-4 Phalcon να εκτοξεύεται κατά του Σκαμπαρδώνη, αστοχώντας. Ο Δινόπουλος πλησίασε, βρέθηκε πίσω από τα τουρκικά αεροσκάφη και εκτόξευσε άμεσα τον έναν από τους δύο ΑΙΜ-9 Sidewinder που έφερε το αεροσκάφος του. Όμως ο πρώτος πύραυλος αστόχησε, καθώς η κεφαλή του δεν είχε προθερμανθεί αρκετά. Ο Δινόπουλος χωρίς δισταγμό εκτόξευσε τον δεύτερο πύραυλο, που πέτυχε το τουρκικό F-102 και το έστειλε να συντριβεί φλεγόμενο στη θάλασσα. Ο δεύτερος Τούρκος χειριστής έχασε τον προσανατολισμό του και, χρησιμοποιώντας αλόγιστα τη μετάκαυση του κινητήρα του, βρέθηκε “bingo fuel” και επιχείρησε αναγκαστική προσγείωση σε δρόμο στα μικρασιατικά παράλια. Το αεροσκάφος καταστράφηκε και ο ίδιος μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όπου πέθανε από τα τραύματά του.
Ο Ι. Δινόπουλος αποστρατεύθηκε από την Πολεμική Αεροπορία με το βαθμό του σμηνάρχου, ενώ ο Θ. Σκαμπαρδώνης με τον βαθμό του ταξιάρχου. Αρκετά χρόνια μετά την αερομαχία, όταν υπηρετούσε στο “Air-South Command" του ΝΑΤΟ στη Νάπολη, ένας Τούρκος αξιωματικός της αεροπορίας που συζητούσε μαζί του, ισχυρίστηκε ότι δύο τουρκικά F-102 είχαν καταρρίψει δύο ελληνικά F-5. Όταν ο Σκαμπαρδώνης τον ρώτησε "μοιάζω με φάντασμα;", ο Τούρκος έχασε το χρώμα του...

Το κείμενο βασίζεται στη συνέντευξη του ταξιάρχου ε.α. Θωμά Σκαμπαρδώνη στον Δημήτρη Στεργίου που δημοσιεύθηκε στο τεύχος 29 του περιοδικού Cockpit, και στο σχετικό άρθρο του Σάββα Δ. Βλάσση στο τεύχος 65 του περιοδικού Πολεμος & Ιστορία. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορούν οι αναγνώστες να αναζητήσουν εκεί. Επειδή οι εξ Ανατολών γείτονες αρέσκονται στη διαστροφή των γεγονότων για λόγους προπαγάνδας, το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του ταξιάρχου Σκαμπαρδώνη στον Δ. Στεργίου δημοσιεύθηκε μεταφρασμένο στα αγγλικά στον ιστότοπο acig.org και αναδημοσιεύτηκε στο "Εν Κρυπτώ".


18 σχόλια:

  1. Στέργιε,
    πραγματικά συγχαρητήρια για το κείμενο αυτό, δια του οποίου ρίχνεις φως σε ένα εν πολλοίς άγνωστο συμβάν.
    Εύγε για την επιλογή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Παναγιώτης Μπαλακτάρης,

      Καθόλου «άγνωστο» το συμβάν. Είχα την τύχη / ευλογία να ακούσω (ως μαθητής) προ 30ετίας την ιστορία από τον ίδιο τον κο Δινόπουλο.

      Διαγραφή
  2. Άκουσα από συγγενείς και χωριανούς του (Κυπαρίσσι Γρεβενών) ότι σε διήγηση του ο ίδιος ο Δινόπουλος τους ανέφερε ακριβώς έτσι το περιστατικό με την προσθήκη ότι "άδειασε όλα τα πυρομαχικά του πολυβόλου του πάνω στον δεύτερο Τούρκο τον οποίο είδε να φεύγει "καπνίζοντας" προς τις Μικρασιατικές ακτές."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Athina K,

      Οι αστικοί μύθοι των καφενέδων, μερικές απέχουν αρκετά από την πραγματικότητα. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο κάθε αφηγητής (που δεν υπήρξε πρωταγωνιστής των γεγονότων και απλώς αναπαράγει την ιστορία) προσθέτει «κάτι παραπάνω» στην διήγηση και στο τέλος ακόμη και οι πρωταγωνιστές αναρωτιούνται αν πράγματι συνέβησαν έτσι τα γεγονότα…

      …την επόμενη φορά που θα συναντήσεις τους συγχωριανούς από το Κυπαρίσσι Γρεβενών, θυμήσου να αναφέρεις ότι το F-5A, δεν έχει «πολυβόλα». Έχει «πυροβόλα».

      Διαγραφή
  3. << ένας Τούρκος αξιωματικός της αεροπορίας που συζητούσε μαζί του, ισχυρίστηκε ότι δύο τουρκικά F-102 είχαν καταρρίψει δύο ελληνικά F-5 >> κλασσικη τουρκικη προπαγανδα και τουρκικος ψευτοτσαμπουκας. Να δειτε που κατι τετοιες ''ιστορικες'' και ''αξιοπιστες'' μαρτυριες μπορει να διδασκονται και ως αδιαμφησβητητα γεγονοτα στα τουρκικα σχολεια και βιβλια, οπως συμβαινει αλλωστε και με καποιους βορειους μας γειτονες που προσπαθουν συστηματικα μεσα απο πλαστα ιστορικα γεγονοτα/ντοκουμεντα να παραχαραξουν συστηματικα και να οικειοποιηθουν παραλληλα την Ελληνικη ιστορια και ιστορικοτητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα τούρκικά σχολεία και βιβλία κάνουν την δουλεία τους. Εδώ που κάποια δικά μας σαΐνια κάνουν την δουλειά των Τούρκων και γράφουν για συνωστισμούς??
      Για να έρθουμε στο θέμα μας όμως.Είναι ένα από τα δεκάδες περιστατικά που έχουν λάβει χώρα στο Αιγαίο.Ένα παρόμοιο είναι και της Χίου που το F-16 άρπαξε τον magic.Από τις 10 εμπλοκές -αερομαχίες που γίνονται οι Τούρκοι χάνουν και τις 10!!
      Υ.Γ Που είσαι Ταγιπάκο, σύμφωνα με το Syros observer το ναρκόπλοιο σου τα κατάφερε και μπήκε τον Ελλήσποντο!!Αφού διέσχισε όλο το Αιγαίο τοίχο-τοίχο μέσα από Τουρκικά χωρικά ύδατα. Ταγιπάκο ελπίζω να πήρες το μήνυμα από το Αμέρικα ότι ξέρουν τις βρωμοδουλειές σου.

      Διαγραφή
    2. @ Stefanos P,

      Μην πας μακριά…! Είμαστε ο λαός της «παπάτζας» και του δήθεν! ΑΝΕΤΑ θα μπορούσαμε να είμαστε στη θέση των Τούρκων και να έχουμε χάψει ως «αλήθεια» οτιδήποτε θα μας πάσαραν (όπως συνέβη με τους Τούρκους) – άλλωστε δεν θα είχαμε την δυνατότητα να ελέγξουμε την ακρίβεια και την αξιοπιστία της πηγής. Χαρακτηριστικά θα σου θυμίσω το παπατζηλίκι με την ιστορία των Τούρκων βατραχανθρώπων που δήθεν σκοτώθηκαν (ως Θεία Δίκη) αφού ολοκλήρωσαν την αποστολή τους στα Ίμια - μερικοί ανόητοι, ακόμη και σήμερα το πιστεύουν ως αληθές . Μην το ψάχνεις… αν κάτσεις και σκεφτείς τι ψέμα, τι παπατζιλίκι και τις φούμαρο έχουμε φάει και συνεχίζουμε να τρώμε καθημερινά ως λαός, μην σου κάνει εντύπωση η άγνοια / πλάνη του Τούρκου αξιωματικού. Έτσι του είπαν, αυτό πίστεψε!

      Διαγραφή
    3. Χαχαχαα,πλατη τοιχο ταγιπακοοοοο

      Διαγραφή
  4. Κερδίζουμε μάχες και χάνουμε πολέμους...Είμαστε από τους νικητές του Β'ΠΠ και χάνουμε Βόρειο Ήπειρο Ανατολική Ρωμυλία Κύπρο και... Εξάρχεια! Έχει κι άλλο ή θα πούμε επί τέλους κάποτε σαν κάποιους που κοροϊδεύαμε: "ΠΟΤΕ ΠΙΑ";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ας αναφερθεί επίσης, πως κατά την τροχοδρόμηση προς την αρχή του διαδρόμου απογείωσης ο Υπσγός Δινόπουλους, βλάβη στις επικοινωνίες του αλλά δεν θέλησε να το αναφέρει και να ακυρώσει διότι το επόμενο ζευγάρι θα ήταν έτοιμο μετά από 5-10 λεπτά, χρόνος αρκετός για να πλησιάσουν οι Τούρκοι. Με οπτικά νοήματα (από κόκπιτ σε κόκπιτ) ενημέρωσε τον νεότερό του Ανθσγό Σκαμπαρδώνη για την βλάβη, τον έθεσε από εκείνο το σημείο επικεφαλή του σχηματισμού (άρα ο Σκαμπαρδώνης θα μιλούσε με τον ελεγκτή αναχαίτισης στον ασύρματο) και ο ίδιος θα ακολουθούσε πιστά τον Σκαμπαρδώνη σε ότι κι αν έκανε, από απόσταση. Το ότι οι Τούρκοι άνοιξαν πρώτοι πυρ εναντίον του Σκαμπαρδώνη ίσως εξηγείται από το γεγονός ότι θεώρησαν πως ήταν 2 εναντίον 1 οπότε θα ήταν και εύκολος στόχος, αλλά προκαλεί ερωτηματικά γιατί οι Τούρκοι ελεγκτές αναχαίτισης δεν ενημέρωσαν τους Τούρκους χειριστές για παρουσία και δεύτερου Ελληνικού μαχητικού πλησίον αυτού που νόμισαν ως εύκολο μοναχικό στόχο. Ο Δινόπουλος όντας αρκετά πίσω και πάνω από τα εμπλεκόμενα μαχητικά είχε την ευκαιρία να βλέπει εν μέρει τα γεγονότα χωρίς ο ίδιος να γίνεται αντιληπτός (δυστυχώς χωρίς να μπορεί να ειδοποιήσει τον συνάδελφό του Σκαμπαρδώνη ή τον επίγειο σταθμό επιτήρησης RADAR). Το «εν μέρει» αναφέρθηκε επειδή η νέφωση δεν επέτρεπε την διατήρηση συνεχούς οπτικής επαφής. Ό Δινόπουλος έχοντας δει το Τουρκικό βλήμα να εκτοξεύεται και τον Σκαμπαρδώνη να εκτελεί ελιγμούς αποφυγής, ΧΩΡΙΣ όμως να γνωρίζει αν ο συνάδελφός του τελικά επιβίωσε, όντας αόρατος για τα Τουρκικά μαχητικά κατάφερε να θέσει τον εαυτό του σε θέση που πίστευε ότι θα βρίσκονται τα Τουρκικά μαχητικά - δεν μπορούσε να είναι βέβαιος διότι λόγω της νέφωσης, οι Τούρκοι δεν ήταν συνεχώς ορατοί. Ο λόγος που οι Τούρκοι δεν συνέχισαν να εκτοξεύουν βλήματα εναντίον του Σκαμπαρδώνη ήταν ότι (υποθέτουμε πως) τον έχασαν μέσα στη νέφωση. Η Τύχη βοήθησε τον Δινόπουλο που έχοντας δει τα γεγονότα να εκτυλίσσονται μπροστά του, σε κάποια στιγμή βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση πίσω τους, χωρίς να γίνει αντιληπτός και μπορούσε να τους διακρίνει καθαρά. Λόγω ενθουσιασμού (;), λόγω παλαιότητας του βλήματος (;), το πρώτο GAR8 εκτοξεύτηκε εκτός φακέλου δυνατοτήτων πριν προλάβει η κεφαλή να ψυχθεί αρκετά (και όχι «θερμανθεί» όπως αναφέρει λόγω λάθους το άρθρο) και τελικά δεν έπληξε το στόχο, Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί το στοιχείο του αιφνιδιασμού και οι Τούρκοι να σπάσουν τον σχηματισμό τους πετώντας σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο Δινόπουλος, προσκολλήθηκε στον έναν από τους δύο, διατήρησε τα σκοπευτικά του πάνω στον στόχο και εκτόξευσε δεύτερο βλήμα που τελικά έστειλε τον χειριστή του ενός από τα δύο F-102 να συναντήσει τις 72 παρθένες. Ο δεύτερος Τούρκος, σε κατάσταση πανικού, μη ξέροντας από πόσα μαχητικά δέχεται επίθεση, κατευθύνθηκε προς εκεί που νόμισε πως ήταν ασφαλής κατεύθυνση, έκανε αλόγιστη χρήση afterburner (μέγιστη κατανάλωση καυσίμων), κάτι που του κόστισε. Την ίδια στιγμή και ο Σκαμπαρδώνης δεν γνωρίζει αν έχει επιβιώσει ο Δινόπουλος, και ο Δινόπουλος δεν είναι βέβαιος αν οι Τούρκοι κατέρριψαν τον νεαρό Σκαμπαρδώνη ή όχι. Και οι δύο, κατευθύνονται προς το αεροδρόμιο βάση τους, όπου και διαπιστώνουν τελικά πως και οι δύο επιβίωσαν του περιστατικού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Σκαμπαρδώνης έστρεφε με 6,5G διότι ήξερε ότι ο Φάλκον δεν μπορούσε να ακολουθήσει στόχο που ελίσσεται με 6G και πάνω. έκανε το δόλωμα κατά τον καλύτερο τρόπο. Τα αστροπελέκια των γειτόνων από επίγνωση κατάστασης αρίστευσαν. δεν πήραν χαμπάρι ότι έχουν να κάνουν με ζευγάρι, πράγμα αναμενόμενο, δεν κοιτάζαν να δουν αν υπάρχει κανένας γύρω τους και νόμιζαν ότι είχαν πλεονέκτημα. Ο Δινόπουλος απλά τους εξήγησε ποιος κάνει κουμάντο. Εριξε το πρώτο βλήμα για να μην συνεχίσουν να κυνηγούν τον Σκαμπαρδώνη και το δεύτερο για να τιμωρήσει τον αυθάδη πιλότο. Το δεύτερο τουρκικό πήγαινε προς Τανάγρα νομίζοντας ότι πάει ανατολικά. Αλλά είχε ήδη σηκωθεί μία επιτροπή υποδοχής για να τον βοηθήσει στον προσανατολισμό. Επεσε από έλλειψη καυσίμου πράγμα που μετρά ως cost effective κατάρριψη. Ας το έχουν υπόψη τους γιατί η Π.Α. δεν λησμονεί Μπατσαρά, Ηλιάκη.

      Διαγραφή
    2. @ af,

      Δεν νομίζω πως ο Σκαμπαρδώνης παρακολουθούσε τι έγραφε το G-meter όταν τραβούσε όσο πιο κλειστό break μπορούσε. Ούτε φυσικά ήξερε τι τύπος βλήματος τον σημάδευε για να εξάγει τα ανάλογα στατιστικά και να εκτελέσει τους ελάχιστους ελιγμούς αποφυγής. Απλά, μόλις αντιλήφθηκε την απειλή, έστρεφε όσο πιο «σφικτά» μπορούσε. κι αν είχε δυνατότητα να το «σπάσει» το μηχάνημα, θα το έκανε. Σε τέτοιες περιπτώσεις, και ειδικά την εποχή εκείνη με παντελή απουσία συστημάτων αυτοπροστασίας chaffs & flares η μόνη επιλογή ήταν οι ακραίοι ελιγμοί και μερικά «πάτερ ημών». Το ημιενεργού καθοδήγησης AIM-4 που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι εναντίον του Σκαμπαρδώνη, δεν ήταν και σπουδαίο βλήμα (ήταν σε χρήση χρόνια πριν στον πόλεμο του Βιετνάμ και με δεκάδες εκτοξεύσεις οι Αμερικανοί είχαν πετύχει μόλις 5 καταρρίψεις), οπότε ο νεαρότερος Έλληνας πιλότος στάθηκε και λίγο τυχερός για να λέμε την αλήθεια.

      Το γιατί οι Τούρκοι πιλότοι δεν είχαν ενημερωθεί από τους δικούς τους ελεγκτές αεράμυνας για παρουσία και δεύτερου Ελληνικού μαχητικού (ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα), σίγουρα είναι ένα ερώτημα, αλλά μην ξεχνάς ότι ανάλογες ανοησίες έκαναν και οι δικοί μας. Χαρακτηριστικά θα σου αναφέρω πως ο δεύτερος (επιζήσας της αερομαχίας) Τούρκος, αποπροσανατολίστηκε και προσπαθώντας να επιστρέψει στην βάση του έκανε για πολύ ώρα άσκοπες βόλτες χωρίς κάποιος επίγειος σταθμός RADAR να τον αντιληφθεί και να στείλει πληρώματα αναχαίτισης για να ασχοληθούν μαζί του. Εάν διαβάσεις όσα έχει γράψει ο κος Μπαλές, κάποιοι δικοί μας «πετούσαν χαρταετό» και δεν πήραν χαμπάρι τίποτα.

      Τέλος, σχετικά με το θέμα «Τανάγρα», νομίζω πως κάνεις λάθος - ο Τούρκος που πανικοβλήθηκε και έχασε τον προσανατολισμό του δεν κινήθηκε προς εκείνη την κατεύθυνση. Νομίζω πως συγχέεις τα γεγονότα με την περίπτωση του Ανθυποσμηναγού Χατζηαντωνίου Δημητρίου (χειριστή F-5A της 343 ΜΑΗ) που την ΙΔΙΑ ημέρα (22 Ιουλίου 1974) επιστρέφοντας από πολεμική αποστολή, λόγω εξαντλήσεως των καυσίμων κατά την τελική ευθεία προσγειώσεως στο αεροδρόμιο της Τανάγρας, έπαυσαν να λειτουργούν οι κινητήρες και κατέπεσε με αποτέλεσμα να σκοτωθεί. Ενδεχομένως οι Τούρκοι να συνέδεσαν την απώλεια αυτού του (ίδιου τύπου αεροσκάφους) F-5A με το περιστατικό της αερομαχίας και να υπέθεσαν πως οι χειριστές τους πέτυχαν κατάρριψη εναντίον Ελληνικών μαχητικών. Όμως πρόκειται για αεροσκάφη ίδιου τύπου μεν, διαφορετικής Μοίρας (343 και 347) με διαφορετικούς χειριστές δε!

      Διαγραφή
    3. Φίλε pointman
      έγραψα το σχόλιο κάτω από το δικό σου για να δούμε τι έγινε.
      Απαξ και ήξεραν ότι είναι F-102 ήξερε και τον οπλισμό τους και τους περιορισμούς. Οπότε ο υπολογισμός των G πρέπει να ήταν στις σκέψεις του άσχετα αν ήταν 6,5 ή 7. Αρκούσε να στρέφει σκληρά. Πράγματι η νέφωση δεν επέτρεπε πολλά αλλά ήθελε να έχει και οπτική επαφή. Πιστεύω ότι ακόμα και όταν έχασε ταχύτητα και πήγε σε κάθοδο, τα πολλά G τα τραβούσε διότι ήξερε ότι ήταν η προστασία του. Αυτό συνήγαγα από την πηγή που είχα πρωτοδιαβάσει και ήταν το http://veteranos.gr/otan-ta-fantasmata-tis-p-ekovan-kolous-sto-egeo-ntokoumento/.
      Για την πορεία του προς Τανάγρα και την αναχαίτηση του από άλλα μαχητικά μας διάβασα το http://www.ellinoistorin.gr/?p=27385 και http://eaaslarisas.blogspot.gr/2013/07/21-1974.html.
      ( Εδώ δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έγινε ακριβώς αν τον έφθασαν ή όχι).
      Τα παραπάνω παρέθεσα όχι βέβαια για διόρθωση σου, αλλά για να βρούμε όσες λεπτομέρειες μπορούμε αλλά και για ένα φόρο τιμής στους πιλότους των F-5 που ας μην ξεχνάμε πήραν και τις ουρές δύο αμερικανικών F-4.

      Διαγραφή
  6. Εἶχα ἀκούσει τό ἀνωτέρω περιστατικό τῆς καταρρίψεως ἑνός τουρκικοῦ ἀοσκάφους (γιά τό δεύτερο ἐλέχθη μόνον ὅτι ἔφυγε πρός τήν Τουρκία) , στόν Σταθμό τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τήν δεκαετία τοῦ 1990.
    Τό διηγεῖτο ἐάν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ὁ νεώτερος τῶν δύο ἀξιωματικῶν. Ὑπέθεταν οἱ Τοῦρκοι, ὅτι χτυποῦσαν τόν παλαιότερο καί ἐμπειρότερο πιλότο, διότι συνηθιζόταν νά πηγαίνῃ μπροστά ὁ παλιότερος. Χωρίς νά γνωρίζουν ὅτι ἐκ τῆς συμπτώσεως πού ἀναφέρει τό ἄρθρο ἀνωτέρω, ὁ παλαιότερος καί ἐμπειρότερος πιλότος, πήγαινε δεύτερος.
    Ἀποτέλεσμα τοῦ περιστατικοῦ ἦταν ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἔκαναν χρόνια νά ξαναβγοῦν στό Αἰγαῖο.
    Ἡ δέ πατρίς, "εὐγνωμονοῦσα", ... μόνο πού δέν τιμώρησε τούς πιλότους μας....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το περιστατικό αυτό και τα σχόλια γύρω απ' αυτό δημοσιεύονται/αναδημοσιεύονται κάθε χρόνο τέτοιες μέρες από όλους τους ιστοτόπους του αμυντικού χώρου ειδικά αλλά και του εθνικού γενικότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @ Ioannes Psarras,

      Εάν ΟΛΟΙ παραμείνουμε συνεπείς και εγκρατείς στα ακριβή γεγονότα, η προαναφερθείσα ιστορία, θα μπορεί να αποτελεί παράδειγμα για τις νεότερες γενιές. Εάν παρασυρθούμε σε υπερβολές και φανφαρονισμούς (συνήθειες στις οποίες ειδικεύονται συγκεκριμένοι ιστοχώροι ακραίου πολιτικοί / θρησκευτικού προσανατολισμού και δημοσιογραφίσκοι της καρπαζιάς, το μόνο που θα συμβεί είναι η ιστορία να ξεφτίσει και να χάσει την αξία της.

      Κακώς (κατά την προσωπική μου γνώμη) οι δύο χειριστές κύριοι Δινόπουλος και Σκαμπαρδώνης (και οι δύο εν ζωή) δεν αξιοποιήθηκαν τόσο κατά την διάρκεια της ενεργού Υπηρεσίας τους όσο και μετά την συνταξιοδότησή τους. Αν ήταν στο χέρι μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι θα έπρεπε ανά τακτά χρονικά διαστήματα να μιλούν στο αμφιθέατρο της Σχολής Ικάρων, σε σχολεία κλπ για να εμπνέουν τους μελλοντικούς πιλότους. Χωρίς υπερβολές, χωρίς φανατισμό, χωρίς ακρότητες. Αρκεί να εξιστορήσουν τα γεγονότα όπως τα ζήσανε, για να καταλάβουν όλοι, πως «ο Τούρκος» είναι ένα σκυλί που γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει, κι όταν τον χαστουκίσεις στα μούτρα τους κόβεις τον τσαμπουκά με μιας.

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.