17/6/17

Παντελής Σαββίδης: Ο αγωγός East Med κινείται και προκαλεί γεωπολιτικές ανακατατάξεις

Η κυβερνητική πηγή ήταν απολύτως έκθαμβη με αυτό που διαπίστωσε: Οι Ισραηλινοί είναι υπεραισιόδοξοι για την κατασκευή του αγωγού East Med, του αγωγού δηλαδή που θα μεταφέρει στην Ελλάδα μέσω Κρήτης τα ενεργειακά αποθέματα που εντοπίστηκαν στην κυπριακή και ισραηλινή ΑΟΖ, και από εδώ θα τα διοχετεύει στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Και τα αποθέματα αυτά αρκούν –πάντα κατά τους Ισραηλινούς– για να στηρίξουν τον αγωγό.
Το γεγονός είναι αναμφίβολα τεράστιας σημασίας διότι ανατρέπει γεωπολιτικές σταθερές που λίγα χρόνια πριν θεωρούνταν δεδομένες.
Η Ευρώπη η οποία ενθαρρύνει και ενισχύει αυτήν την επιλογή θα έχει τη δυνατότητα μιας εναλλακτικής πηγής τροφοδοσίας, που ναι μεν σήμερα δεν είναι αρκετή για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της, αποτελεί όμως ένα στοιχείο μέσα σε ένα διαμορφούμενο πολύπλοκο δίκτυο ενεργειακής ανεξαρτησίας. Η τροφοδοσία από τη Ρωσία προς το παρόν δεν μπορεί να υποκατασταθεί. Αλλά το σημαντικότερο είναι πως ο αγωγός αυτός μειώνει την απόλυτη κυριαρχία της Τουρκίας ως χώρα από την οποία θα διέρχονται όλοι οι αγωγοί. Και αυτήν τη μάχη η Τουρκία την έδωσε (και τη δίνει) με νύχια και με δόντια.
Η πηγή είπε και κάτι άλλο που άκουσε σε μια από τις προχθεσινές συνεδριάσεις της τριμερούς στη Θεσσαλονίκη, και το οποίο αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς: Ο σχεδιαζόμενος αγωγός μπορεί και να μην επαρκέσει για την προώθηση των ενεργειακών αποθεμάτων της ανατολικής Μεσογείου. Αν και η επισήμανση της κυβερνητικής πηγής πέρασε απαρατήρητη, έχει τη σημασία της. Από τον East Med δεν θα προωθούνται τα αποθέματα μόνο της Κύπρου και του Ισραήλ. Πολύ κοντά στο οικόπεδο 10 της κυπριακής ΑΟΖ υπάρχει το κοίτασμα Zonar της αιγυπτιακής ΑΟΖ, το οποίο θεωρείται τεράστιο. Και τα αποθέματα αυτού θα μπορούσαν να προωθηθούν προς την Ευρώπη μέσω του αγωγού, το κόστος του οποίου μέχρι πριν από λίγους μήνες ήταν απαγορευτικό για την κατασκευή του με βάση τα ενεργειακά δεδομένα που υπήρχαν.
Ας μην μας διαφεύγει, όμως, πως ένας από τους πολλούς λόγους των πολέμων στη Μέση Ανατολή είναι ο έλεγχος περιοχών κυρίως στη Μεσογειακή ακτή μέσω των οποίων (και στις οποίες) θα καταλήγουν ενεργειακοί αγωγοί που θα προωθούν τα αποθέματα στρατηγικών περιφερειακών παικτών, όπως το Ιράν. Το Ιράν θέλει να βγει στη Μεσόγειο όχι μόνο για να έχει επαφή και να παρέχει υποστήριξη στη σύμμαχό του Χεζμπολάχ του Λιβάνου, αλλά και για να οδηγήσει ενεργειακά του αποθέματα μέσω αγωγών που θα διέρχονται από Ιράκ και Συρία και θα καταλήγουν στις μεσογειακές ακτές. Την ίδια ανάγκη θα έχουν και οι Κούρδοι του Ιράκ και της Συρίας, οι οποίοι αναζητούν διεξόδους που θα τους ανεξαρτητοποιούν από την επιρροή της Τουρκίας.
Το ποιος θα ελέγχει τις περιοχές από τις οποίες θα διέρχονται οι αγωγοί είναι ένα από τα ζητούμενα των πολεμικών αναμετρήσεων στη Μέση Ανατολή.
Η Τουρκία επεδίωξε, και επιδιώκει, την κατασκευή ενός αγωγού από το Ισραήλ προς τα δικά της εδάφη ως εναλλακτικής πρότασης του East Med. Ο αγωγός αυτός θα διέρχεται αναγκαστικά από την ΑΟΖ του Λιβάνου και της Κύπρου....
Η συνέχεια του άρθρου στο Pontos-news

3 σχόλια:

  1. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και η πληροφορία και η ανάλυση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Rιξτε μια ματια και στο: http://en.reseauinternational.net/the-pipelineistan-conspiracy-the-war-in-syria-has-never-been-about-gas/ Exei endiaferon....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έρντο, μη τα βάφεις μαύρα, δεν θα γίνει ο east med. Θα τον καθαρίσει ο Σκουρλέτης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.