31/5/17

Το αντι-ατλαντικό «θράσος» της καγκελαρίου υιοθετείται από τη γερμανική αντιπολίτευση. Και «ηγέτης του Δυτικού Κόσμου» η κ. Μέρκελ

 Του Μιχαήλ Στυλιανού
Το γερμανικό «θράσος», όπως χαρακτήρισε αρθρογράφος των Φαϊνάνσιαλ το κήρυγμα «ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας» από  ΗΠΑ και Βρετανία, που εσάλπισε η Γερμανίδα Καγκελάριος σε  μπυραρία του Μονάχου, διευρύνθηκε χθες σε διακομματικές διαστάσεις, με δηλώσεις ηγετών και της αντιπολίτευσης και με ευρύτερα αντιαμερικανικά χαρακτηριστικά.
Δηλώσεις του νέου ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) Μάρτιν Σουλτς και του υπουργού των Εξωτερικών και στελέχους του ίδιου κόμματος Σίγκμαρ Γκάμπριελ χρωμάτισαν μάλιστα τις υπερατλαντικές βολίδες τους με χρώμα αγωνίας υπερασπιστών της διεθνούς ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και του κλίματος της γης.

Από της πλευράς της, η Φράου Μέρκελ, επιχείρησε χθες να λειάνει κάπως τις αιχμές της προχθεσινής δήλωσης, δια τον φόβο των εσω-ευρωπαϊκών αντιδράσεων, αλλά με την προβολή  της βαρύτητας των επισκέψεων, χθες του πρωθυπουργού της Ινδίας και σήμερα του Προέδρου της Κίνας, ηγετών μεγάλων δυνάμεων –όπως τονίζεται- επιζητεί να στοιχειοθετήσει τους τίτλους της Γερμανίας «να υψώσει κεφάλι», ως κέντρο διεθνούς ισχύος (powerhouse),  κατά την έκφραση σχολιαστού της Ντώϋτσε Βέλλε.

Στις δηλώσεις υποδοχής του Ινδού πρωθυπουργού κ. Μόντι, η Γερμανίδα Καγκελάριος παρουσίασε τη νέα και «βελτιωμένη έκδοση» της ρουκέτας του Μονάχου, λέγοντας ότι οι δεσμοί με τους ατλαντικούς εταίρους παραμένουν ισχυροί και απαραίτητοι, αλλά η Ευρώπη οφείλει να φροντίσει και η ίδια για την ασφάλειά της και να αναπτύξει δεσμούς και με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, όπως η Ινδία (και η Κίνα).

Λίγα λεπτά αργότερα (και ίσως συμπτωματικά) κυκλοφόρησε μήνυμα Τραμπ στο Τουίτερ που επανελάμβανε, ότι η Γερμανία κερδοσκοπεί σε βάρος των ΗΠΑ, με τεράστια εξαγωγική ανισότητα και χρωστάει πολλά χρήματα στο ΝΑΤΟ.

Ακολούθησαν (ίσως επίσης συμπτωματικά) στα πρακτορειακά τηλεγραφήματα οι δηλώσεις του ηγέτη της γερμανικής αντιπολίτευσης Μάρτιν Σούλτς -γνωστού μας -για την αβρότητά του- ως προέδρου της Ευρωβουλής. 
Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο, ο Σούλτς απεκάλυψε τα άγνωστα φλογερά φιλειρηνικά συναισθήματά του, δηλώνοντας –κατά το τηλεγράφημα του Ρώυτερ, ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος «είναι ο καταστροφέας των Δυτικών αξιών» και ότι «υπονομεύει την ειρηνική συνεργασία μεταξύ των εθνών, βασιζόμενη  στον αμοιβαίο σεβασμό και στην ανοχή. Οφείλεται αντίσταση –πρόσθεσε- απέναντι σ’ έναν τέτοιον άνθρωπο και στην ιδεολογία του για επανεξοπλισμό.»

Είχαν, την Δευτέρα, προηγηθεί οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Σίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος  επιζήτησε να χρωματίσει εντονότερα πράσινη ( για να την κάνει δημοφιλέστερη στους  φίλους της φύσεως και της ειρήνης) τη δήλωση της Καγκελαρίου στη μπυραρία.                            
Ο κ. Γκάμπριελ είπε : «Όποιος επιταχύνει την κλιματική αλλαγή, εξασθενίζοντας την προστασία του περιβάλλοντος, όποιος πουλάει περισσότερα όπλα σε εμπόλεμες ζώνες και δεν θέλει την πολιτική λύση θρησκευτικών συγκρούσεων, θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην Ευρώπη.» Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών χαρακτήρισε την πολιτική του Αμερικανού προέδρου «κοντόφθαλμη και αντίθετη στα συμφέροντα της Ευρώπης. Κατέληξε με την ταυτόσημης έννοιας παράφραση της δήλωσης Μέρκελ: «Η Δύση σμικρύνθηκε, τουλάχιστον έγινε ασθενέστερη!» Φράση που δικαιολογεί το ερώτημα εάν μόνο από παραστράτημα γλώσσας απέβαλε τους Αμερικανούς από τη Δύση…

Οπωσδήποτε στην ειδησεογραφία και τα σχόλια της Ντώυτσε Βέλλε, εθνικού φερεφώνου της Γερμανίας, οι ανωτέρω δηλώσεις και το μήνυμα Τραμπ στο Τουίτερ πλαισιώνουν τα ρεπορτάζ των ιστορικών επισκέψεων των ηγετών Ινδίας και Κίνας και συγκροτούν από κοινού την υποστύλωση  της διαπίστωσης παρουσιαστών και σχολιαστών του σταθμού ότι η Γερμανία αναδείχτηκε σε ηγέτιδα της Ενωμένης Ευρώπης. Παρουσιάστρια του πρωινού δελτίου του σταθμού το πήγε μάλιστα μακρύτερα, ρωτώντας την ειδικό των διατλαντικών σχέσεων Nicole Renvert εάν  οι επισκέψεις  Μόντι και Ξι Ζι Πινγκ «στιλβώνουν τους  τίτλους της Φράου Μέρκελ ως ηγέτη του Δυτικού Κόσμου.»

Πολύ παράδοξο, αλλά ο νέος Γάλλος πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν - δεν φαίνεται να διαφωνεί. Σε δηλώσεις του, που επικαλείται η βρετανική Ιντεπέντεντ, βάζει τον Αμερικανό Πρόεδρο Τραμπ με τον Ερντογάν και τον Πούτιν «στο ίδιο σακί», των ηγετών που «βλέπουν τις διεθνείς σχέσεις με όρους συσχετισμού ισχύος».

6 σχόλια:

  1. το DNA δεν αλλαζει. ο νοων νοειτω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η Γερμανια δεν θα καταφερει και παλι να υποδουλωσει την υπολοιπη Ευρωπη γιατι απλα δεν διαθετει το απαιτουμενο ειδικο βαρος γι αυτο το σκοπο.Το καλυτερο που θα καταφερει ειναι να αιματοκυλισει για τριτη φορα τους ευρωπαικους λαους. Ηδη ο γερμανικος στρατος ετοιμαζεται καθως ενσωματωνει υπο τη διοικηση του επιλεκτες στρατιωτικες μοναδες αλλων χωρων της "Ενωσης"-Τσεχιας,Ρουμανιας,Ολλανδιας για την ωρα-για να πνιξει στο αιμα τις λαικες εξεγερσεις που δεν θα αργησουν και πολυ καθως η εξαθλιωση εξαιτειας της οικονομικης πολιτικης της καταστρεφει τις ζωες εκατομμυριων ανθρωπων. Πολυ φοβαμαι οτι η πατριδα μας θα ειναι το πρωτο θυμα της νεοναζιστικης καταστολης με στρατο που θα φερει στο μανικι τη σημαια με το μπλε χρωμα και τα κιτρινα αστερια-αντι για τον αγκυλωτο στρατο που ειχε στην παλια κατοχη. Το θεμα βεβαια ειναι πως μπορεις να καταπολεμησεις αποτελεσματικα αυτο το καρκινωμα που εχει κανει και παλι μετασταση.Πολυ φοβαμαι οτι καθως οι ευρωπαικοι λαοι ειναι ανιστορητοι κι αδιαφοροι ειναι καταδικασμενοι να ζησουν ξανα τον ιδιο εφιαλτη.Αλλα που θα παει μια του κλεφτη, δυο του κλεφτη, τρεις κι η κακια του ωρα. Για το αρθρο τωρα. Νομιζω οτι η αναλυση του κ.Στυλιανου ειναι σωστη. Απορω μονο γιατι θεωρει παραδοξη τη σταση του Μικρον. Ειναι επιλογη των Αμερικανων-που ειναι εναντιοι στην πολιτικη Τραμπ-και των υποτελων τους στις Βρυξελες και το Βερολινο. Αυτος οπως φανηκε απο τις συναντησεις του με τον Τραμπ και τον Πουτιν δεν ειναι τιποτα παραπανω απο ενα αλαζονικο κωλοπαιδο που θα κανει τα προηγουμενα γαλλικα ρεταλια να φανταζουν μπροστα του σα μεγαλοι ηγετες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Την επόμενη φορά, ας εφαρμοστεί περισσότερο αποφασιστικά το "σχέδιο Μόργκενταου" (βλ. "Morgenthau plan") https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjazeOk_prUAhXM7xQKHQW3Bg4QFggmMAA&url=https%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FMorgenthau_Plan&usg=AFQjCNHEMz6EVhILyzyJEh0x8QrzolE_rA&sig2=w2rgq5Ez-_iIeuSVJEr94g). Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν. Όπως φαίνεται, στις διεθνείς σχέσεις υπάρχει μόνο ισχύς. Η ολιγωρία ή η λιποψυχία, καθώς και οι λάθος λογαριασμοί και ατυχείς επιλογές, απλώς δίνουν στους πάντα καραδοκούντες ευκαιρίες για αντεπίθεση και επανεπιβολή. Κανείς δεν χαίρεται ούτε επιχαίρει, αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή. Το νού σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ἀφοῦ οἱ πρώην ναζί, ἐκδικήθηκαν τούς Σέρβους, ἐκδικοῦνται τούς Ἕλληνες, γονατίζουν τούς Γάλλους, ξέφυγαν τήν ἐπιρροή τους οἱ ΗΠΑ ἀφοῦ "ἔπεσε" ἡ Κλίντον, γιατί νά μή συνεχίσουν ὑπονομεύοντας ἕναν μή ἐλεγχόμενον ἀπό αὐτούς Τράμπ;
    Τούς μένει φανερά πλέον καί ἡ Μεγάλη Βρετανία. Μᾳλλον αὐτήν τήν φορά θά κυττάξουν νά συμμαχήσουν μαζί της κατά τῆς Ρωσίας.
    Οὔτε μέ μᾶς ἔχουν τελειώσει...καί εἴμαστε οἱ πλέον ὑπολογίσιμοι ἀντίπαλοι, παρά τούς Στουρνάρες μας καί τίς οἰκονομικές καί λοιπές "πολιτικές τους" ἄνευ ΠΛΑΝ Β!

    ΥΓ. Δέν εἶναι ὅλοι οἱ Γερμανοί ναζί, εὐτυχῶς, ἀλλά ὅσοι δέν εἶναι ναζί, οὔτε συμπορεύονται μέ τούς ναζί, δέν κυβερνᾶνε πράγματι στά σιβαρά θέματα. Ὅσο ἡ Γερμανία εἶναι ἔτσι μέσα στήν Εὐρώπη, ....Ἐμεῖς ὅμως, τί δουλειά ἔχουμε σέ μιά Γερμανική "Εὐρώπη";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στον αρθρογράφο θα έλεγα να ξανασκεφτεί αυτά που γράφει. Δεν είναι η Γερμανία που αναζητεί νέο ρόλο. Είναι η αλλοπρόσαλη πολιτική των ΗΠΑ που συνειδητοποιώντας την διαρκή πίεση που δέχεται στον οικονομικό πόλεμο από Γερμανία, Κίνα, Ινδία κλπ. επιδιώκει να συμμαζευτεί και να αναδιπλωθεί σε πολλά μέτωπα (εξαγωγές, κλιματικό, Obama are, μεταναστευτικό). Όλα δείχνουν συρρίκνωση του Αμερικανικού μεγέθους. Λογικό η Ευρώπη να αναζητά αυξημένο ρόλο και στην ασφάλεια. Ο Τραμπ είναι η ταφόπλακα στην αμερικανική άποψη της δυτικής συμμαχίας ελλείψει οράματος και επαρκών οικονομικών. Θα παραμείνει μόνο εμπλεκόμενος στα άκρως στενά αμερικανικά συμφέροντα στον παγκόσμιο χάρτη. Να η ευκαιρία γιά τους Ευρωπαίους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δέν εἶναι τώρα μέ τόν Τράμπ πού ἡ Γερμανία (Deutschland) ἐκδηλώνει τέτοιες τἀσεις. Ἀπό καιρό καί δἠ ἀφ' ὅτου ὁ Σόϊμπλε δοκίμασε νά γονατίσῃ τήν Ἑλλάδα καί εἶδε ὅτι κανένας δέν τοῦ ἀντιστάθηκε, ξεσάλωσαν κ;aποιοι Γερμανοί. Γινόταν λόγος γιά ξένα στρατεύματα στήν Ἑλλάδα γιά νά ἐπιβάλλουν τά μνημονιακά μέτρα, γινόταν λόγος γιά δημιουργία μονάδας ταχείας επέμβασης παντοῦ στήν γῆ ὅπου θά τό ἐπιβάλλουν τά συμφέροντα τῆς Γερμανίας!!!
      - Τελευταῖα, καί πρίν ἀκόμη ἀπό τήν ἐκλογή Τράμπ, ἔδειξαν "ἔγκυρα" κατά τά λοιπά γερμανικά ἔντυπα σαφῆ προσανατολισμό στήν ἐτοιμασία τῆς κοινῆς γνὠμης τῆς Γερμανίας νά δεχθῆ τήν Μέρκελ ὡς παγκόσμια ἡγέτη!!! Μέ πρόσχημα, ὅτι ὁ Ὀμπάμα ἐπεκρίνετο ὡς "μαλακός" ἤ διστακτικός κατά τῆς Συρίας κλπ, ἄρα καί κατά τῆς Ρωσίας.
      Δέν ἦταν τό ὅτι ἐπέκειντο ἐσωτερικές ἐκλογές στἠν Γερμανία . Αὐτό θά μπέρδεψε ὁρισμένους ἀναλυτές. Τό ὕφος τῶν δημοσιευμάτων πού παρουσιάζε τήν Μέρκελ ὡς παγκόσμια ἡγέτη (sic), σαφῶς ἑτοίμαζε ἕνα νέο παγκόσμιο Ράϊχ.
      Οἱ Γερμανοί δέν ἔχουν συναίσθηση τοῦ μικροῦ τους μεγέθους, ποσοτικά καί κυρίως ποιοτικά γιά τέτοια ὑπερφίαλα ἐγχειρήματα. Ἐκεῖ ἔγκειται τό πρόβλημά τους, στό ὅτι δέν ἔχουν τό γνῶθι σαὐτόν, καί πνευματικῶς ἀλλα καί ὑλικῶς, πληροφοριακῶς, τεχνολογικῶς, κλπ.
      Ὡς Γερμανόγλωσσοι Αὐστριακοί οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν σημερινῶν Γερμανῶν (ἐξαιρέσει τῶν βαρβαρικῆς καταγωγῆς καί νοοτροπίας Deutsche δηλ. "Τευτόνων"), θά ἦσαν πολύ καλλίτεροι στό νά ἡγηθοῦν μέ τήν δέουσα ταπείνωση μιᾶς Ἑνωμένης Εὐρώπης σέ ὁρισμένους τομεῖς κουλτούρας καί τεχνολογίας. Ὡς ἐκεῖ ὅμως. - Αὐτό θά αὔξαινε πραγματικά τήν ἰσχύ τῆς Εὐρώπης. Τό σημερινό "ὑπερφίαλον" ὅμως, τῶν Deutsche (κυρίως εἰπεῖν βορειογερμανῶν), εἶναι παράγοντας ἀστάθειας τῆς Εὐρώπης καί οἰκονομικῶς καί ἤδη πολιτικῶς. Ὅλα τά εἶχε ἡ ὑπό τούς Deutsche Εὐρώπη, παραμάγαζον οὖσα (ἀκόμη) τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ὁ ὑπό τούς Deutsche στρατός τῆς ἔλειπε...Ὄντως, δεν καταλαβαίνουν!

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.