31/3/15

Κύπρος 1974: Υπάρχει κάποιος που ξέρει πού βρίσκεται ο Χριστάκης;

Με τον Σενέρ Λεβέντ
Άλλη μια θλιβερή ιστορία του 1974. Ο Παναγιώτης Ευσταθίου μου τη διηγήθηκε. Έχασε τους γονείς του και τον αδελφό του. Ο Παναγιώτης είναι διευθυντής του δημοτικού σχολείου Εργατών τώρα. Κατάγεται από το χωριό Βασίλεια της Κερύνειας. Ήταν δέκα χρόνων το 1974.
Και ακριβώς στις 20 Ιουλίου η μητέρα του γέννησε άλλο ένα μικρό αδελφάκι. Ένα κοριτσάκι. Το άλλο αδέλφι, ο Χριστάκης, ήταν εφτά χρόνων τότε. Έφυγαν όλοι μαζί από τη Βασίλεια προς την Πλατανιστάσα στην περιοχή Λεύκας.
Αλλά έμειναν μερικές μέρες στο Μάσσαρι για να πάρουν πράγματα για το νεογέννητο μωρό. Στο Μάσσαρι είχαν ένα τρακτέρ, λέει. Άφησαν εκεί τα πράγματά τους και έφυγαν από το χωριό. Ύστερα επέστρεψαν για να τα πάρουν. Η μητέρα, ο πατέρας και ο εφτάχρονος Χριστάκης. Όμως, καθώς έβγαιναν από το χωριό, τους συνέλαβαν Τούρκοι στρατιώτες. Μαζί με αυτούς συνέλαβαν άλλα είκοσι άτομα που ήρθαν στο Μάσσαρι με ένα φορτηγό και τους μάζεψαν όλους στο καφενείο του χωριού. Οι χωρικοί ικέτευαν τους στρατιώτες λέγοντας «τι σας κάναμε, είμαστε άμαχοι, αφήστε μας σας παρακαλούμε να φύγουμε». Ο στρατιωτικός διοικητής έδειξε έλεος, λέει. «Άστε τους να φύγουν», είπε. Μάλιστα φεύγοντας τους έδωσε μαζί και δύο στρατιώτες να τους συνοδεύουν για την ασφάλειά τους. Θα περνούσαν, λέει, ένα ρυάκι και θα έφευγαν. Την ώρα ακριβώς που θα ξεκινούσαν ήρθε ένας Τουρκοκύπριος από τη Βασίλεια. Ένας Τούρκος που είχε χάσει αδελφό στον πόλεμο. Γνώριζε, λέει, τους γονείς του Παναγιώτη. Είπε το εξής στους στρατιώτες: «Αυτούς τους γνωρίζω. Θα τους πάρω εγώ». Δεν έφερε ένσταση ο διοικητής. Ο Τουρκοκύπριος από τη Βασίλεια τους πήρε. Μαζί με αυτούς πήρε και μια ηλικιωμένη γυναίκα και έναν άνδρα. Ξεκίνησε. Από εκείνη την ημέρα δεν τους ξανάδε κανείς.

Όταν τέλειωσε η επιχείρηση και επιτεύχθηκε κατάπαυση του πυρός, ένας Τουρκοκύπριος από την Πάφο πήγε να εγκατασταθεί στο χωριό Κυρά. Και όταν άνοιξε την πόρτα ενός σπιτιού στο χωριό και μπήκε μέσα αντίκρισε έναν ηλικιωμένο άνδρα και μια γυναίκα νεκρούς μέσα σε αίματα. Τον Οκτώβριο του 1974. Ο αδελφός από την Πάφο τους πήρε και τους έθαψε κάτω από μια φραγκοσυκιά. Ο Παναγιώτης, που έχασε τους γονείς του και τον εφτάχρονο αδελφό του Χριστάκη, το έμαθε αυτό αφού πέρασε αρκετός καιρός. «Άραγε αυτοί να είναι οι γονείς μου;», διερωτήθηκε και αποτάθηκε στην Επιτροπή Αγνοουμένων με τον φίλο του Μιχαλάκη Γιάγκου. Ο Μιχαλάκης, ο οποίος εργάστηκε ως τεχνικός στο Μουσείο της Λευκωσίας, είναι συνταξιούχος. Γεννήθηκε στη συνοικία Αγίου Κασσιανού στη Λευκωσία όπου και πέρασε την παιδική του ηλικία. Και ο δικός του αδελφός συγκαταλεγόταν ανάμεσα στους αγνοούμενους του 1974. Βρέθηκε μετά από χρόνια και ετάφη τις προάλλες.

Το φθινόπωρο του 2012 έσκαψαν κάτω από τη φραγκοσυκιά στο χωριό Κυρά. Και εκεί βρήκαν τα οστά 9-10 προσώπων. Ανάμεσά τους υπήρχαν και εκείνοι οι ηλικιωμένοι, ο άνδρας και η γυναίκα. Όμως ακόμα δεν μπόρεσε να μάθει ο Παναγιώτης αν πρόκειται για τους γονείς του. Διότι ακόμα δεν πραγματοποιήθηκε τεστ DNA. Όμως, κάποιοι αυτόπτες μάρτυρες είδαν οχήματα να ξεκινούν από το Μάσσαρι για το χωριό Κυρά κατά το συμβάν το 1974. Κατά πάσα πιθανότητα αυτοί ήταν οι αιχμάλωτοι που μεταφέρονταν από το Μάσσαρι. Δηλαδή, εκείνοι που δόθηκαν στον Τουρκοκύπριο από τη Βασίλεια. Οι Ελληνοκύπριοι στους οποίους ο στρατός επέτρεψε να φύγουν επέστρεψαν ζωντανοί στο χωριό τους. Μόνο όσοι πήρε ο Τουρκοκύπριος από τη Βασίλεια δεν επέστρεψαν.

Ποιος είναι ο Τουρκοκύπριος από τη Βασίλεια; Τον έλεγαν «Σαμί Μουσταφά Μπέσοκκα». Πέθανε πριν 25 χρόνια. Παντρεύτηκε με μια γυναίκα από τη Λουρουτζίνα που είναι 80 χρόνων τώρα. Ο Παναγιώτης, ο οποίος ακόμα δεν βρήκε τις σορούς των γονιών του, δεν γνωρίζει καθόλου τι απέγινε ο εφτάχρονος αδελφός του, Χριστάκης. Διότι δεν βρέθηκαν τα λείψανα κανενός παιδιού ανάμεσα στους νεκρούς στο χωριό Κυρά. Νομίζει ότι μπορεί να βρίσκεται στη ζωή. Αλλά πού και πώς; Μήπως τον υιοθέτησε κανείς και τον πήρε στην Τουρκία; Θυμάστε. Υπάρχει άλλος ένας τέτοιος Χριστάκης. Άραγε να υπάρχει και ένας από τη Βασίλεια;
Πολίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.