4/6/13

Οι πραγματικοί λόγοι που οδήγησαν στις "αλκυονίδες ημέρες" της Τουρκίας

του Σάββα Καλεντερίδη
Όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναλύσεις μας, η Τουρκία εξωθείται από την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ να συμμετέχει σε έναν θρησκευτικό πόλεμο εναντίον των σιιτών της Μέσης Ανατολής, ως επικεφαλής του σουνιτικού μπλοκ, που, με βάση το σχεδιασμό, θα αποτελείται από τους Άραβες σουνίτες του Ιράκ, τους Κούρδους σουνίτες, τους Τούρκους σουνίτες, και τους σουνίτες της Συρίας και του Λιβάνου.
Ο στόχος είναι η εξουδετέρωση της επιρροής που ασκεί το Ιράν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και στις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου!
Εξ αυτού και η εμπλοκή της Τουρκίας στην επιχείρηση ανατροπής του Άσαντ, μια επιχείρηση που, εκ των πραγμάτων, στρέφεται εναντίον των αλαουιτών της Συρίας!
Από τότε που η Τουρκία συμμετέχει στην ουσία στον πόλεμο που γίνεται εναντίον του Άσαντ, έχει αυξηθεί και ενταθεί η ρητορική εναντίον των αλαουιτών και των σιιτών (έχουμε ακόμα και εκκλήσεις σουνιτών θρησκευτικών ηγετών για Ιερό Πόλεμο εναντίον των σιιτών, με αφορμή την εμπλοκή της Χεζμπολάχ στις επιχειρήσεις στη Συρία), ενώ πλέον η κυβέρνηση Ερντογάν αυταρχικοποιείται και ριζοσπαστικοποιείται ακόμα περισσότερο, και μάλιστα με την άδεια της Ουάσιγκτον!
Το γεγονός αυτό, της στοχοποίησης δηλαδή των αλαουιτών, που θεωρούνται συγγενείς ιδεολογικά με τους αλεβίτες, σε συνδυασμό με την σουνιτική ριζοσπαστικοποίηση της κυβέρνησης Ερντογάν, έχει θορυβήσει το τελευταίο διάστημα τους αλεβίτες της Τουρκίας, οι οποίοι, μάλιστα, εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για τους κινδύνους απόλυτης περιθωριοποίησης των αλεβιτών σε μόνιμη πλέον βάση!
Ενώ λοιπόν η κατάσταση είχε έτσι, πριν από μια εβδομάδα ο πρωθυπουργός Ερντογάν ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να δώσει στην υπό κατασκευή τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου το όνομα "Γιαβούζ Σουλτάν Σελήμ", που θεωρείται ο σφαγέας των αλεβιτών της Τουρκίας!
Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε ότι οι μεγάλη μάζα των αλεβιτών εκφράζεται πολιτικά και εκλογικά κυρίως μέσα από το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ενώ πολύ μεγάλο ποσοστό, θα λέγαμε η συντριπτική πλειοψηφία, της ηγεσίας και των μελών αριστερών και ακροαριστερών οργανώσεων, προέρχονται από τις κοινωνίες των αλεβιτών!
Ένα σημαντικό πεδίο συσσωρευμένης ανησυχίας και δυσφορίας, λοιπόν, τις παραμονές της εξέγερσης στην Κωνσταντινούπολη, ήταν οι αλεβίτες, που βλέπουν να παγιώνεται στην Τουρκία μια δημοκρατικοφανής ισλαμική δικτατορία, που θα θέσει σε μόνιμη βάση στο περιθώριο της ιστορίας τα 15-20 εκατομμύρια αλεβίτες.
Σ' αυτούς πρέπει να προστεθούν οι διάφορες αριστερές οργανώσεις που δρουν στην Τουρκία, που επαναλαμβάνουμε, είναι συγκοινωνούντα δοχεία με τις κοινωνίες των αλεβιτών, οι κεμαλιστές, που περιθωριοποιούνται πολιτικά από την επικράτηση του Ερντογάν και του ΑΚΡ, οι Τούρκοι δημοκράτες, που ανησυχούν από τη διολίσθηση της Τουρκίας προς τη σκότο του Ισλάμ, αλλά και διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, που νοιώθουν να απειλούνται από το νέο μοντέλο εξουσίας που επιχειρεί να οικοδομήσει ο Ερντογάν.
Φυσικά, ανάμεσα σε εκείνους που συμμετέχουν και ίσως πυροδοτούν τα επεισόδια, είναι σίγουρο ότι βρίσκονται και άτομα που ήταν για χρόνια τρόφιμοι του βαθέος κράτους των κεμαλιστών και τώρα έμειναν "άστεγοι".
Από την εικόνα λείπουν οι Κούρδοι και το ΡΚΚ, που καταβάλλει προσπάθειες να κρατήσει τις κουρδικές μάζες μακρυά από τα επεισόδια, τα οποία θα είχαν λάβει εφιαλτικές διαστάσεις, σε περίπτωση που συμμετείχαν τα οργανωμένα μέλη του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, που είναι πολύ πιο "εξασκημένα" στις μάχες με την αστυνομία μέσα στις πόλεις, λόγω του πολύχρονου αγώνα που δίνουν εναντίον του τουρκικού κράτους.
Αν υπάρχουν κάποιοι που αναρωτιούνται γιατί λείπουν οι Κούρδοι, να τους ενημερώσουμε ότι θέλουν να διαφυλάξουν την πορεία των συνομιλιών με την τουρκική κυβέρνηση, για μια συμφωνία πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού.
Η δυσφορία και οργή, λοιπόν, που είναι συσσωρευμένη σε ετερόκλητα τμήματα της τουρκικής κοινωνίας είναι αυτή που εκφράστηκε στις διαδηλώσεις της Κωνσταντινούπολης, της Άγκυρας και της Σμύρνης, που ξέσπασαν με αφορμή τα σχέδια ανοικοδόμησης του "Στρατοπέδου του Πυροβολικού" ως εμπορικό κέντρο, στο "Πάρκο Περιπάτου", κοντά στην Πλατεία Ταξίμ.
Τώρα, αν αποτολμήσουμε να κάνουμε μια πρόβλεψη για την πορεία των επεισοδίων και των διαδηλώσεων, εκτιμούμε ότι αυτές θα κοπάσουν τις επόμενες ώρες ή το πολύ ημέρες, αφήνοντας όμως ορατά και βαθιά σημάδια στην συλλογική μνήμη για την ήττα που υπέστη ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του.
Όσον αφορά τη διεθνή εικόνα της Τουρκίας, υπέστη ρήγμα, όπως ρήγμα υπέστη και η εικόνα του ίδιου του Ερντογάν, που χρεώνεται τον βλακώδη χειρισμό -η μέθη της εξουσίας γαρ- της υπόθεσης αυτής, χειρισμός που οφείλεται στον ιδιότυπο χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασία του ανδρός!
Τέλος, οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να είναι πολύ επιφυλακτικοί σε ειδήσεις και απόψεις που εμπλέκουν τον τουρκικό στρατό και μιλούν για σενάρια εξαγωγής κρίσης με στρατιωτικό επεισόδιο με την Ελλάδα.
Δεν θα προβούμε σε χαρακτηρισμούς των απόψεων και των σεναρίων αυτών, όμως υπογραμμίζουμε ότι αυτά τα ζητήματα είναι πολύ σοβαρά και ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από όλους!
Σε ό,τι μας αφορά, εμείς λέμε ότι αυτοί που αναφέραμε παραπάνω είναι οι πραγματικοί λόγοι που οδήγησαν στις "αλκυονίδες ημέρες" της Τουρκίας, που, όπως είναι γνωστόν, προηγούνται της Άνοιξης. 
Μόνο που είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς πότε θα τελειώσει ο "ισλαμικός χειμώνας" και πότε -και αν- θα έλθει ο "Τουρκική Άνοιξη"!
Εν αναμονή, λοιπόν!!!

9 σχόλια:

  1. Δυστυχῶς ἡ πάγια πολιτικὴ τῆς Τουρκίας εἶναι ἡ ἔξοδος στὸ Αἰγαῖο.

    Τώρα τὸ νὰ διαδίδουμε ὅτι ἐπιχειρεῖται ἐξαγωγὴ προβλημάτων μᾶλλον βολεύει αὐτοὺς ποὺ ἀκολουθοῦν τὴν πολιτικὴ κατευνασμοῦ ὡς πρὸς τὴν Τουρκία.

    Συνεπῶς πιστεύω ὅτι αὐτὲς οἱ διαδόσεις εἶναι σκόπιμες καὶ ἔχουν σκοπὸ νὰ ἀποπροσανατολίσουν τὸν λαὸ ὡς πρὸς τὴν λεγομένη ἑλληνοτουρκικὴ «φιλία» καὶ τὴν ἐξημέρωσι τοῦ θηρίου μὲ τὴν ἔνταξι στὴν Ε.Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι εξελίξεις στην Γείτονα χώρα ειναι ακριβώς έτσι και η κατάσταση επηρεάζει την όλη περιοχή το παιχνίδι τώρα ξεκινάει τα πιόνια έχουν στηθεί και βλέπουμε...έχουν γινει ορισμένες προβοκάτσιες στην Πόλη οπως ρίψη χημικών στο Ελληνικό σχολείο και ακραία εθνικιστικά συνθήματα γραμμένα σε τοίχους στο Ελληνικό προξένειο, θα ήθελα να ειναι η κυβέρνηση λιγο πιο προσεκτική και να δώσει την διακριτική παρουσία της...μην ξεχνάμε οτι τον Ιούνιο του 2011 Τούρκικα μέσα όπως η Hurriet τότε με τους Αγανακτισμένους στο Σύνταγμα μιλούσε για μια Διχασμένη χρεωκοπημένη Ελλάδα με άκρως απαξιωτικά σχόλια για εμάς!!!
    Επίσης θα ήθελα να γνωρίζω πως αισθάνεται ο Νταβούτογλου οταν μιλούσε για Αραβική άνοιξη και επικροτούσε τους Αιγύπτιους εξεγερμένους!!!
    Η ιστορία εκδικείται

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ με το άρθρο όσον αφορά τις αιτίες της εξέγερσης, αλλα θα ήθελα να συμπληρώσω μια ακόμα, η οποια έχει να κάνει με την απόφαση της Τουρκικης Κυβέρνησης να λύσει το Κουρδικό ζήτημα, με τον τρόπο, που έχει αποφασίσει τέλος πάντων. Νομίζω πως και αυτό είναι μια από τις κυριες αιτίες των διαδηλώσεων. Ωστόσο, εδώ θα πρέπει να τονίσω πως οι δυνάμεις που συγκρούονται στην Τουρκια είναι βαθιά εθνικιστικές και οι δυο, αλλα με διάφορη θεώρηση εθνικισμού. Η έξοδος στο Αιγαίο και η Κύπρος είναι δυο ζητήματα, στα οποια συμφωνούν, οποτε αυτά τα ζητήματα δεν αποτελούν κομμάτι της "αναλυσηση" των διαδηλώσεων. Η διαφορα των δυο εθνικιστικών δυνάμεων στην Τουρκια, των Κεμαλιστών και των Ισλαμιστών αφορά την Εθνική ταυτότητα του κράτους και τον τρόπο, που θα πρέπει η Τουρκια να επεκτείνει την επιρροή της και την κυριαρχία της στη γύρω περιοχή. Όσον αφορά το πρώτο δεν υπάρχει καμια αμφιβολία πως οι Κεμαλιστές υπερασπίζονται μέχρις εσχάτων την ιδέα της Τουρκικης εθνικής ταυτότητας και της απόλυτης τουρκοποίησης όλο των μειονοτήτων, οι Ισλαμιστές προωθούν την ιδέα του Οθωμανισμού ώστε να λύσουν το πρόβλημα με τους Κούρδους γρηγορότερα και ειρηνικότερα αλλα και για η χρησιμοποιήσουν το Islam ως όπλο επέκτασης. Γενικότερα η πολιτική των Ισλαμιστών εμπεριέχει μεγαλύτερα ρίσκα, τα οποια μπορεί να σημαίνουν μεγαλύτερα οφέλη αλλα και μεγαλύτερες απώλειες και εδώ έρχονται οι κεμαλιστές να βάλουν φρένο στις φιλοδοξίες των Ισλαμιστών, diatympanizntas τους κινδυνους!

    Αυτά πολύ περιληπτικά, πάντως το σημαντικό είναι να μην εθελοτυφλούμε βλέποντας καλους και κακούς την Τουρκια, και οι δυο παρατάξεις εμάς μας μισούν θανάσιμα!

    Κάτι τελευταίο, όσον αφορά τα πιθανά προβοκάτσια στο Αιγαίο. Νομίζω κάτι τέτοιο δε θα έπρεπε να αποκλειστεί, ωστόσο δεν βρίσκω καμια λογική στο να προκαλέσουν τα προβοκάτσια αυτά οι κεμαλιστές, αυτά τα προβοκάτσια μόνον τον Ερντογάν θα μπορούσαν να βοηθήσουν αποσπώντας την προσοχή του κόσμου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΟΤΑΝ μια κοινωνία συγκλονίζεται συθέμελα από την ηφαιστειώδη λάβα της λαϊκής ενέργειας είναι το λιγότερο αστείο να μιλάμε για «στημένη» εξέγερση.
    Το ίδιο αστείο, αλλά πολιτικά βλακώδες, είναι να μπερδεύουμε την εκρηκτική αυτή ενέργεια (αντικειμενική κοινωνική διαδικασία) με τα πολιτικά παιχνίδια και τους σχεδιασμούς των δημίων των λαών, εκείνων που κάνουν ό,τι είναι δυνατόν να σβήνουν κάθε σπίθα κοινωνικής πυροδότησης και χρησιμοποιούν ΟΛΑ τα μέσα για να χειραγωγήσουν και να τσακίσουν κάθε εκδήλωση λαϊκής ανάφλεξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. >>Μόνο που είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς πότε θα τελειώσει ο "ισλαμικός χειμώνας" και πότε -και αν- θα έλθει ο "Τουρκική Άνοιξη"!
    Εν αναμονή, λοιπόν!!!
    (Σάββας Καλεντερίδης)<<


    Λυτρωση υπαρχει μονο οταν ο Γενοκτονος Ισλαμοφασιστας Τουρκος "γενοκτονηθει".


    - Domenic Pepe, "The Killer Answer to Defeating islam itself"
    Reader comment on item: Islam vs. Islamism
    http://www.danielpipes.org/comments/206003



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απλώσαμε τον τραχανά και δεν προκάναμε μούσγεψε .Απλά μας ξεπέρασαν οι εξελίξεις και τώρα ασθμαίνοντας πασχίζουμε να μαζέψουμε τα αμάζευτα και αυτό αφορά το σύνολο της Ελληνικής πολιτικής σκέψης

    -Τούρκος καθηγητής Αλιτζάν Ταϊλά, που διδάσκει πολιτικές επιστήμες στη Γαλλία,

    ..Αντίθετα με πολλά από αυτά που έχουν γραφτεί, αυτοί που εξεγείρονται δεν είναι οι Κούρδοι, αλλά οι νέοι και οι φιλελεύθεροι, στους οποίους προσπαθούν να διεισδύσουν η άκρα Αριστερά και η άκρα Δεξιά. Επιπλέον, είναι πιο εύκολο να μιλάμε γενικά για «ισλαμιστές» από το να υπεισέλθουμε στα εσωτερικά των παρατάξεων της Αριστεράς: ένα κόμμα όπως αυτό που λέγεται «Θα έρθουν η Αριστερά και οι Πράσινοι» (Yesiller ve Sol Gelecek Partisi) συσπειρώνει στις τάξεις του Κούρδους και τροτσκιστές, ομοφυλόφιλους και οικολόγους που υποστηρίζουν τις ελευθερίες των Αλεβιτών…

    -Αρης Αμπατζής
    ..Το αποτέλεσμα όμως ήταν το ότι ενώ η διαμαρτυρία ήταν κάτι που έκανε μια ομάδα που θα μπορούσε να θεωρηθεί μειοψηφία της μειοψηφίας, οι διαδηλωτές όχι μόνο δεν διαλύθηκαν, αλλά από μερικές εκατοντάδες στο Ταξίμ κατέληξαν να είναι δεκάδες χιλιάδες σε ολόκληρη την Τουρκία.
    Οσο για την αντιπολίτευση, κι αυτή δεν κατάλαβε τίποτα. Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, πήγε το Σάββατο στην πλατεία και μάλλον δεν βρήκε ανταπόκριση.

    ...Στην Τουρκία κανείς δεν έχει καταλάβει και ούτε πρόκειται, διότι, με βάση την επικρατούσα αντίληψη, ό,τι υπάρχει και εκφράζεται ή μπορεί να εκφραστεί πολιτικά πρέπει να είναι ενταγμένο στο πλαίσιο κόμματος, θρησκευτικού τάγματος ή πολιτισμικής, εθνοτικής ή θρησκευτικής ταυτότητας. Οτιδήποτε δεν χωρά σε αυτά εδώ, δεν υπάρχει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντως, για καλό και για κακό, ας θυμόμαστε εμείς ότι όποιοι δεν μπορούνε να δείρουν τον γάιδαρο, μπορεί να δείρουν το σαμάρι...
    Οσο για το τι λέει ο Νταβούτογλου τωρα,ε...ίσως να σκέφτεται πώς να κανει τις διορθώσεις στο "Στρατηγικό Βάθος"...
    Ελίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπάρχουν και άλλοι πιθανοί λόγοι για την εμπλοκή Τουρκίας στην Συρία. Η Τουρκία δεν υποχωρεί σε πιέσεις προερχόμενες από τις ΗΠΑ παρά μόνο αν έχει συμφέρον όπως αυτή το εννοεί το συμφερον. Φυσικά και υπήρξε πίεση από ΗΠΑ, αλλά αυτή η πίεση δεν είναι πάρα το άλλοθι και οι πλάτες που χρειάζεται η ‘καλή’ Τουρκία για μια τόσο εξόφθαλμη επιθετικότητα κατά Συρίας. Αλλά ο εγγενής λόγος εμπλοκής της Τουρκίας μπορεί να είναι άλλος, για παράδειγμα: Η Τουρκία θέλει να είναι περιφερειακή δύναμη. Κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχτεί μόνο με της ευλογιές των ΗΠΑ. Ο δρόμος όμως για καλές σχέσεις με ΗΠΑ περνά μέσω Ισραήλ . Αν η Τουρκία αποκτήσει επιρροή στην Συρία τότε γίνεται de facto παράγοντας της ασφάλειας του Ισραήλ. Αυτό υποδεικνύεται από το γεγονός ότι το Ισραήλ ζήτησε «συγγνώμη» αμέσως μετά την σοβαρή εμπλοκή Τουρκιάς στην Συρία. Η Τουρκία μέσω Συρίας μπορεί από πλεονεκτική θέση να πιέσει το Ισραήλ σε πολυπόθητη για Τουρκιά συμμαχία. Αλλά φυσικά υπάρχουν και άλλοι πιθανοί λόγοι όπως ο έλεγχος των Κούρδων της Συρίας.
    Αν η Τουρκία δεν ήθελε να εμπλακεί στην Συρία τότε θα ανακοίνωνε θριαμβευτικά ότι σαν ‘δημοκρατική’ χώρα που είναι δεν εμπλέκεται στα εσωτερικά μιας γείτονος χώρας , όπως και το έκανε με Ιράκ & Λιβύη. Στην ίδια ανακοίνωση θα εκμεταλλευόταν την κατάσταση υπονοώντας ότι δεν υποχωρεί στις πιέσεις των συνήθων ύποπτων ( ΗΠΑ και το Ισραήλ) για να καθησυχάζει τις εγχώριες μουσουλμανικές μάζες και άλλους εύπιστους ‘άπιστους’ όπως και επίσης το έκανε με Ιράκ & Λιβύη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.