9/2/13

Γιατί προδίδουν την πατρίδα τους οι Τούρκοι αξιωματικοί;

Μέρος Δ΄: Περί τουρκικών ενόπλων δυνάμεων
Mπορεί οι Κούρδοι αντάρτες να έχουν επιφέρει κατά καιρούς καίρια πλήγματα και να εξευτέλισαν τον τουρκικό στρατό, όμως ο 28χρονος πόλεμος έδωσε την ευκαιρία να δοκιμαστούν οι δομές και να αποκτήσουν εμπειρία οι μονάδες και τα στελέχη των ΤΕΔ
Του Σάββα Καλεντερίδη
Η υποεκτίμηση του αντιπάλου, ειδικά όταν πρόκειται για έναν αντίπαλο όπως η Τουρκία, που διέπραξε γενοκτονίες και εθνοκαθάρσεις, εισέβαλε και κατέχει παρανόμως το 40% της Κύπρου, τρομοκρατεί την Ελλάδα με casus belli για να μην ασκήσει ένα κυριαρχικό της δικαίωμα, στήνει τη νεοοθωμανική της παγίδα στη Θράκη και διεκδικεί το μισό Αιγαίο, χωρίς να μας χαρίζει το υπόλοιπο, ίσως να είναι σοβαρότερο λάθος από την υπερεκτίμησή του.
Κάναμε αυτήν την εισαγωγή για να επαναφέρουμε στη μνήμη των αναγνωστών μας το άρθρο μας «Ο τουρκικόςπατριωτισμός», της προηγούμενης Κυριακής, το οποίο αφορούσε την εμπλοκή πολλών δεκάδων ανωτέρων και ανωτάτων αξιωματικών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) σε κύκλωμα πορνείας και κατασκοπίας, όπου παρέδωσαν στον επικεφαλής της σπείρας σχεδόν των σύνολο των εθνικών επιχειρησιακών σχεδίων της Τουρκίας, προδίδοντας καταφανώς την πατρίδα τους.
Επειδή, προσπαθώντας να εξηγήσουμε το φαινόμενο, αναφερθήκαμε στον τρόπο με τον οποίο συγκροτείται η εθνική συνείδηση αλλά και το πατριωτικό αίσθημα του Τούρκου πολίτη και ειδικά του αξιωματικού, αποδώσαμε σε μεγάλο βαθμό τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ενός τόσο μεγάλου αριθμού αξιωματικών στο γεγονός ότι η σύγχρονη τουρκική κοινωνία αποτελεί συνοθύλευμα φυλετικών και θρησκευτικών ομάδων, που «συγκολήθηκαν» μέσω του κεμαλικού εθνικισμού, κυρίως με βίαιες διαδικασίες.
Αυτή ήταν μια βασική εξήγηση. Όμως υπάρχει και σειρά άλλων πτυχών, που πρέπει να αναφερθούν, για να μην βγάλουμε λανθασμένα συμπεράσματα και οδηγηθούμε στην υποεκτίμηση του αντιπάλου, που μπορεί να αποβεί καταστροφική, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες.
Ένα από τα επιχειρήματα που επικαλούνται οι Τούρκοι για να δικαιολογήσουν την εξαμβλωματική εθνογέννεση του νέου «έθνους» είναι το εξής: Οι λαοί που κατοικούσαν στην Τουρκία, από το 1923 και μετά, κάτω από τη στέγη της κεμαλικής ιδεολογίας, αποτέλεσαν το νέο τουρκικό έθνος, όπως συναπάρτισαν το αμερικανικό έθνος όλοι όσοι κατέφυγαν στη Βόρειο Αμερική και ίδρυσαν τις ΗΠΑ. Ο δικός μας αντίλογος είναι ότι οι πολίτες των ΗΠΑ συμμετείχαν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ στη δημιουργία του αμερικανικού έθνους, ενώ οι κάτοικοι της Τουρκίας, υπολείμματα γενοκτονημένων εθνών (Αρμένιοι, Έλληνες, Ασσύριοι), και αλεβίτες, Κούρδοι, Τσερκέζοι, Λαζοί, Άραβες (κυρίως Σύροι), Βόσνιοι και Αλβανοί, δέχτηκαν και συνεχίζουν να υφίστανται σκληρές αφομοιωτικές πολιτικές, ενώ αντί για ιδεώδη που θα έπρεπε να ενστερνίζονται εκουσίως, υποχρεώνονται να υποστηρίζουν βάρβαρες και πρωτόγονες εθνικιστικές τουρκοϊσλαμικές θεωρίες και να απαρνούνται την εθνική τους καταγωγή, κραυγάζοντας με τη βία καθημερινώς στο σχολείο από την τρυφερή παιδική ηλικία το «Τι ευτυχία να λες ότι είσαι Τούρκος».
Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα κοινωνικά πρότυπα, που κι αυτά δεν στηρίζονται στις αρχές της ιδεαλιστικής ηθικής αλλά της βίαιης επιβολής κανόνων κοινωνικής και ατομικής συμπεριφοράς κυρίως λόγω ισλαμικής παράδοσης, δημιουργούν μια πατριωτική συνείδηση η οποία είναι ευάλωτη, όπως αποδείχτηκε στην περίπτωση των δεκάδων αξιωματικών των ΤΕΔ, που πρόδωσαν την πατρίδα τους, δίνοντας τα άκρως απόρρητα εθνικά και επιχειρησιακά σχέδια στο κύκλωμα πορνείας και κατασκοπίας στο οποίο παγιδεύτηκαν και στο οποίο, σημειωτέον, συμμετείχαν ανάμεσα στα κεντρικά του στελέχη ως σύνδεσμοι ανώτατοι απόστρατοι αξιωματικοί, που είχαν συνείδηση των πράξεών τους και της όλης υπόθεσης.
Στο παραπάνω πλαίσιο θα πρέπει να αξιολογηθεί αναλόγως και η κίνηση των 110 πιλότων μαχητικών αεροσκαφών της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας (ΤΠΑ) να δηλώσουν παραίτηση τον τελευταίο μήνα, ανάμεσα στους οποίους ικανότατοι ανώτεροι αξιωματικοί, που διεκδικούσαν ακόμα και τη θέση του αρχηγού της ΤΠΑ, κίνηση που αποδίδεται ΚΑΙ στο αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί στο στράτευμα μετά τις συλλήψεις και την παραπομπή σε δίκη για το ως άνω σκάνδαλο των συναδέλφων τους, καθώς και η παραίτηση του Αρχηγού του Στόλου, ο οποίος ήταν ο σίγουρος αρχηγός του ΤΠΝ στις επόμενες κρίσεις. Να σημειωθεί ότι οι μαζικές παραιτήσεις των πιλότων της ΤΠΑ εξηγούνται ΚΑΙ από το γεγονός ότι μπορούν να βρουν δουλεία στην ακμάζουσα τουρκική πολιτική αεροπορία, αυτό όμως δεν μετριάζει τη βαρύτητα και τη σημασία της πράξης του αυτής καθ' εαυτής!
Τέλος, το παζλ των εξελίξεων στις ΤΕΔ συμπληρώνουν αθρόες παραιτήσεις χιλιάδων επαγγελματιών στρατιωτών που υπηρετούν σε μονάδες που εδρεύουν στο Βόρειο Κουρδιστάν (ΝΑ Τουρκία), παραιτήσεις που τείνουν να πάρουν καταιγιστική μορφή, γι’ αυτό και η κίνηση της τουρκικής κυβέρνησης να αυξήσει το μισθό τους σε ποσοστό περίπου 50%, ως μέτρο μετριασμού του κύματος παραιτήσεων.
Πάντως, για να μην πέσουμε στην παγίδα της υποεκτίμησης, να υπογραμμίσουμε το αυξανόμενο οικονομικό μέγεθος και το εν εξελίξει τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας, την ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, την επιμονή της Τουρκίας να αποκτήσει υψηλή τεχνολογία, την αρτιότητα του επιχειρησιακού σχεδιασμού, που πηγάζει και στηρίζεται απόλυτα από το πολιτικό σύστημα, και τέλος το ότι οι ΤΕΔ διαθέτουν δομές και στελέχη που, παρ’ όλα τα προαναφερθέντα προβλήματα, είναι δοκιμασμένες σε έναν 28χρονο πόλεμο εναντίον των Κούρδων.
Αυτά προς συναξιολόγηση με τα αναφερόμενα στο παρόν και τα σχετικά άρθρα!

Γιατί προδίδουν την πατρίδα τους οι Τούρκοι αξιωματικοί;

1 σχόλιο:

  1. H μία παράμετρος είναι αυτής ως σωστά απρατίθεται.Δεν είναι τυχαίο ότι ως συνεκτικός κρίκος της Τουρκίας ως κράτος τείνει να αναχθεί η Ισλαμική συνείδηση έναντι της Εθνικής συνείδησης.

    Η δεύτερη αφορά την προσπάθεια του ισλαμικού καθεστώτος να δημιουργήσει μια δική του οικονομική οντότητα υπερκεράζοντας την γνωστή ΟΥΑΚ η οποία ελέγχει σε σημαντικό βαθμό την στρατιωτική βιομηχανία.Απόρροια αυτού του γεγονότος είανι και η οξεία αντίδραση του Κεμαλικού κατεστημένου με την μορφή μαζικών παραιτήσεων

    Επειδή δε εξτάζομαι την Τουρκία μόνο μέσα απο την πολιτική Ερντογάν παρατίθεται παρατήρηση ενδεικτική της πολιτικής σκέψης του Τουρκου προέδρου Γκιούλ

    "Κατά τον πρόεδρο Α.Γκιουλ, η σημερινή Τουρκία φιλοδοξεί να είναι η «ήρεμη και δημοκρατική δύναμη του μουσουλμανικού κόσμου», ώστε να αναδείξει ότι το Κοράνι, η δημοκρατία και η κοινωνικο-οικονομική ανάπτυξη μπορούν να συμβαδίσουν."


    ΑπάντησηΔιαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.