29/11/12

Περιμένοντας την ένεση..

της Ελίνας Γαληνού
Μήνες τώρα, η προσοχή όλων μας ήταν στραμμένη στις εξελίξεις τρόικα-κυβέρνησης και στη συνέχεια, στις επικείμενες συμφωνίες του Eurogroup. Παράλληλα με αυτά, οι διενέξεις ΔΝΤ-Βρυξελλών και οι γνωστές εμμονές του Βερολίνου σχετικά με το ζήτημα της ελληνικής χρηματοδότησης, καθυστέρησαν σημαντικά την εκταμίευση της "δόσης-μαμούθ", που περιμένει εναγωνίως η Ελλάδα. Τώρα πια, εν όψει της αναμενόμενης απόφασης για την εκταμίευση, ίσως ελπίζουμε σε μια ανάσα, έστω και τεχνητή, μήπως και πάρει μπρός η μισοπεθαμένη αγορά της χώρας, καθώς η ρευστότητα ύστερα από τόσον καιρό, έχει σχεδόν εξαφανιστεί.
Παρ΄όλες βέβαια τις απίστευτα συσσωρευμένες υποχρεώσεις νοικοκυριών και κράτους προς ιδιώτες, οι οποίες ίσως αρχίσουν κάπως να διευθετούνται, η κάποια αναβίωση της αγοράς, δεν σημαίνει και λύση στο πρόβλημα χρέους της Ελλάδας. Ασφαλώς, εάν τα χρήματα που περιμένουμε δεν εκταμιευτούν συνολικά, ξέρουμε καλά ότι οι αντοχές μας θα μας εγκαταλείψουν σύντομα. Οπως ξέρουμε ακόμα ότι η συνεχιζόμενη ύφεση, βύθισε τη χώρα σε μεγαλύτερο αδιέξοδο, πράγμα που υποστηρίζεται πλέον ανοιχτά και θεμελιωμένα, από γνωστούς οικονομολόγους διεθνώς. Ακόμα, το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, λόγω ενός πιθανού οικονομικού αδιεξόδου της, μάλλον έγινε ευρέως κατανοητό ότι θα σημάνει ανεξέλεγκτο ντόμινο για όλη την ευρωζώνη, πράγμα που απεύχεται και ο Αμερικανός Πρόεδρος.
Οντως, η Ευρωζώνη παρ΄όλα όσα έλεγαν προ καιρού διάφοροι κύκλοι-κυρίως από το γερμανικό περιβάλλον και τον γερμανικό άξονα επιρροής, φοβήθηκε αυτό το ενδεχόμενο, δεδομένου ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η Ελλάδα, γιατί ακολουθούν όπως βλέπουμε και άλλες χώρες του ευρωπαικού νότου. Οι ενδείξεις δυστυχώς είναι αρκετά αρνητικές γι΄αυτές τις χώρες, που σημαίνει ότι σύντομα θα χρειαστούν οικονομική στήριξη από τον ευρωπαικό μηχανισμό. Αρα, το να φύγει μια χώρα από το ευρώ μέσα σ΄αυτή τη δύσκολη συγκυρία, θα ήταν ό,τι χειρότερο, αφού θα κλόνιζε (ίσως ανεπανόρθωτα) όσες ευρωπαικές τράπεζες κατέχουν δικά της χρεώγραφα, τινάζοντας στον αέρα τις συμφωνίες του PSI. Διότι όταν οι εγγυήσεις που κρατάει ο δανειστής σου στα χέρια του καούν, η καταστροφή δεν συμμαζεύεται..
Επομένως, εάν η Ευρωζώνη αποφάσισε να σώσει σ΄αυτήν την χρονική στιγμή την Ελλάδα, είναι κάτι που εκτιμάται ως θετικό. Σε ποιό βαθμό όμως; Ισως σαν καλό πιστωτικό γεγονός που θα στηρίξει το ευρώ για κάμποσο διάστημα, απομακρύνοντας τον κίνδυνο άτακτης χρεωκοπίας για την Ελλάδα, όπως και το ντόμινο καταστροφής στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Το κλίμα αυτό που μοιάζει σαν σταθεροποιητικό, θα δώσει χρόνο και στην κα Μέρκελ να αντιμετωπίσει την προεκλογική της περίοδο χωρίς θυελλώδεις πιέσεις, πράγμα που ίσως της κόστιζε την εκλογική της νίκη..Και η Ελλαδίτσα μας, ίσως να ηρεμήσει για λίγο, ότι γλίτωσε την έξοδο από το ευρώ και την ανεξέλεγκτη χρεωκοπία που της είχε γίνει εφιάλτης, εδώ και ενάμιση χρόνο...
Ομως παράλληλα μ΄αυτά, η χώρα μας έχει υπογράψει δεσμεύσεις μακροπρόθεσμες έναντι των δανειστών της, και ο λαός μας φορτώθηκε μέτρα τα οποία πολύ δύσκολα αντιμετωπίζονται πλέον. Το εισόδημα των πολιτών φθίνει συνεχώς, οι άνεργοι αυξάνονται ιλιγγιωδώς, η ανθρωπιστική κρίση φτάνει πια σε ανησυχητικά επίπεδα και η ένεση ρευστότητας που θα στηρίξει βασικά τις τράπεζες, πόσο επαρκεί για μια μακρόπνοη ουσιαστική ανάκαμψη που έχουμε ανάγκη; Αν το δούμε ρεαλιστικά, η τόνωση θα είναι πρόσκαιρη και με προτεραιότητα, την ενημέρωση οφειλών της χώρας προς τους δανειστές. Για την ίδια τη χώρα, θα μείνουν λίγα ψίχουλα, καλύτερα βέβαια από το τίποτα, αλλά δυστυχώς, δεν είναι η λύση. Διότι πάνω απ΄όλα αυτά, υπάρχει μια αμείλικτη αλήθεια και ένας φόβος που ελάχιστοι τολμούν να τον προφέρουν...
Αφ΄ενός το χρέος μας δεν είναι βιώσιμο και είναι αδύνατο να απαλλαγούμε από την μέγγενή του, εάν δεν γίνει κάτι δραστικό και καίριο...Και αφ΄ετέρου, εάν η Ευρώπη αποφάσισε να μας δώσει τώρα αυτά τα χρήματα για να αποφύγει όσα προαναφέραμε, ποιός μας εγγυάται ότι θα συνεχιστεί ομαλά η χρηματοδότηση της χώρας μας και στο μέλλον; Αλίμονο, μετά απ΄όσα είδαν τα μάτια μας, θα πρέπει να εκτιμήσαμε πόσο σκληροί και ανένδοτοι γίνονται οι δανειστές μας κάθε φορά που είναι να πληρώσουν. Και τελικά, θα πρέπει να αναρωτηθούμε, εάν η επί μακρώ δεσμευμένη Ελλάδα, είναι τελικά και διασφαλισμένη από τους εταίρους της στο ευρώ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.